زهرا[8] گرگناهى کردم و دارم خداوندا ببخش/چون گنه را عذر مىآرم خداوندا ببخش/ پاىخجلت را روایى نیست بردرگاه تو/دست حاجت پیش مىدارم خداوندا ببخش/ گر گناهم سخت بسیار است رحمت نیز هست/ بر گناه سخت بسیارم خداوندا ببخش/ آبرویم نیست اندر جمع خاصان را ولى/ آب چشمم هست و مىبارم خداوندا ببخش/گفتهاى: بر زارى افتادگان بخشش کنم/ اینک آن افتاده زارم خداوندا ببخش/ (اوحدى مراغهاى)